Sushil's Blog: Aagyat

दुर्घटना, लकडाउन र Work From Home::

कुरा सुरु गरौ २०७६ को अन्तिम अन्तिम बाट, चीनमा कोरोनाले जनजीवन अस्तव्यस्त बनाउदै गर्दा छिमेकी नेपालमा त्रास नफैलिने कुरै भएन । अझ पूर्ण सरसफाई अभियानलाई साफल बनाउन खटिएका...
हिमाल माथिको गाउँ::

पहराले थिचेर पट्ट फुट्न आटेको; मेरो यो छात्ती बोकेर; हिड्दै छु म भञ्ज्याङ्, उकाली; ओरालीका मोडहरु तर्दै; आफ्ना त्यही पुराना जोर खुट्टा टेकेर...
मैले नभुलेको सपना::

धेरै समयको अन्तराल पछी केहि कोर्न मन लाग्यो । म न त नेपालीको विद्यार्थी हु न त साहित्यको नै, त्यसैले व्याकरण र लेखाई नमिलेमा क्षमाप्राथी छु । मानिसहरु बाल्यकालमा आफ्ना कलिला...
सालाबारीको रमाइलो::

यो साथ २०१५ देखिको थियो । धुम्न त हामी केटाहरु हप्तै पछि नि जाने गर्थियौ अझै नि गर्छौ । तर क्याम्पस बाट हाम्रो पहिलो भ्रमण त्यो नि क्याम्पस सकिए पछि भएको थियो । ICT Batch का...
आमा

सायद म हुन्न थिए तिमी बिना; तिमी बाटै सुरु हुन्छ मेरा भावना; सधै तिम्रै साथ पाउ गर्छु कामना; तिमीलाई धेरै-धेरै माया गर्छु मेरि आमा...

Showing posts with label Aagyat. Show all posts

Showing posts with label Aagyat. Show all posts

Aagyat (Unknown)

Sushil PokhrelAugust 19, 2020Aagyat, Literature No comments

Unknown

Nobody know me,

I am unknown.

My beautiful past which I enjoy,

has already gone.

My present goes inside black hole,

It absorbed my present and future.

I try many times to be come out side,

but it never give me chance to return.

Don’t know how will future

I will stucked inside it for years what,